บุหรี่ไฟฟ้าถูกจัดอยู่ในประเภท "ผลิตภัณฑ์สำหรับการสูบ": ฝรั่งเศสได้ก้าวเข้าสู่ยุคของกฎระเบียบที่เข้มงวดที่สุดในยุโรป

ในช่วงสิบปีที่ผ่านมา บุหรี่ไฟฟ้าถูกยกย่องว่าเป็นผลิตภัณฑ์ที่ "ช่วยลดอันตราย ช่วยเลิกบุหรี่ และเป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อม" โดยมีจุดประสงค์เพื่อใช้เป็นทางเลือกแทนบุหรี่แบบดั้งเดิม อย่างไรก็ตาม กฎหมายของรัฐบาลฝรั่งเศสฉบับนี้หมายความว่า บุหรี่ไฟฟ้าไม่ได้ถูกมองว่าเป็นเครื่องมือด้านสุขภาพอีกต่อไป แต่กลับกลายเป็นสินค้าอุปโภคบริโภคที่ต้องเสียภาษี ส่งผลให้บุหรี่ไฟฟ้าถูกโอนย้ายจากกระทรวงสาธารณสุขไปอยู่ภายใต้กระทรวงการคลัง ทำให้ประเด็นนี้เปลี่ยนจาก "การจัดการด้านสุขภาพ" ไปเป็น "การจัดการด้านการเงินและความสงบเรียบร้อยของสังคม"

กฎหมายการเงินของฝรั่งเศสปี 2026 ระบุไว้อย่างชัดเจนว่า:

ความเข้มข้นของนิโคติน ≤15 มก./มล. คิดภาษีที่ 0.03 ยูโร/มล.

ความเข้มข้นของนิโคติน >15 มก./มล. คิดภาษีในอัตรา 0.05 ยูโร/มล.

นี่หมายถึงราคาน้ำยาบุหรี่ไฟฟ้าขนาด 10 มล. จะเพิ่มขึ้นประมาณ 0.50 ยูโร แต่ที่สำคัญกว่านั้นคือ การขายออนไลน์ถูกห้ามโดยสิ้นเชิง แบรนด์ขนาดเล็กและเจ้าของร้านที่พึ่งพาอีคอมเมิร์ซ โซเชียลมีเดีย และระบบจัดส่ง จะสูญเสียช่องทางการตลาดหลังจากนโยบายนี้มีผลบังคับใช้ ร้านค้าออฟไลน์ก็จะต้องอยู่ภายใต้ระบบการออกใบอนุญาตเดียวกับผูกขาดบุหรี่ หมายความว่าเฉพาะร้านค้าที่ได้รับอนุญาตจากรัฐบาลเท่านั้นที่สามารถขายบุหรี่ไฟฟ้าได้อย่างถูกกฎหมาย นี่หมายความว่าฝรั่งเศสจะเปลี่ยนจากตลาดบุหรี่ไฟฟ้าแบบเปิดไปเป็น "การผูกขาดนิโคติน" ที่ควบคุมโดยรัฐบาล

การเปลี่ยนแปลงนโยบายนี้ไม่ใช่เพียงแค่การปฏิรูปภาษีเท่านั้น แต่เป็นส่วนสำคัญของแผนควบคุมยาสูบแห่งชาติ (PNLT) ของรัฐบาลฝรั่งเศส ปี 2023–2027 อย่างแท้จริง

เรามาทบทวนลำดับเหตุการณ์เพื่อดูเส้นทางการควบคุมที่เข้มงวดขึ้นนี้กัน:

ปี 2025: รัฐสภาฝรั่งเศสผ่านกฎหมายห้ามใช้บุหรี่ไฟฟ้าแบบใช้ครั้งเดียวทิ้ง

เมษายน 2569: การขายผลิตภัณฑ์นิโคตินสำหรับรับประทานที่ไม่ใช่ยา (รวมถึงบุหรี่พกพา ลูกอม และหมากฝรั่งนิโคติน) ถูกห้าม

ปี 2026: บุหรี่ไฟฟ้าถูกรวมอยู่ในคำจำกัดความของผลิตภัณฑ์การสูบบุหรี่ ซึ่งอยู่ภายใต้การเก็บภาษีอย่างครอบคลุมและข้อจำกัดด้านการขาย

จะเห็นได้ว่าฝรั่งเศสเป็นประเทศแรกในยุโรปที่จำกัดการใช้สารนิโคตินทั้งสามรูปแบบพร้อมกัน ได้แก่ การสูดดม การสำรอก และการเคี้ยว รัฐบาลหวังที่จะควบคุม "ระเบียบการบริโภคที่ถูกต้องตามกฎหมาย" กลับคืนมาโดยการกำหนดนิยามใหม่ของผลิตภัณฑ์

เป้าหมายของกระทรวงการคลังฝรั่งเศสนั้นชัดเจนมาก:

รวมบุหรี่ไฟฟ้าเข้ากับระบบภาษีบุหรี่ที่มีอยู่เดิม

คืนสิทธิ์การขายให้กับผู้ค้าปลีกที่ได้รับอนุญาต

โดยการเปลี่ยนแปลงกฎเกณฑ์ผ่านการกำหนดนิยาม จะทำให้ทุกสิ่งกลับคืนสู่ "ระเบียบที่ควบคุมได้"

งบประมาณของฝรั่งเศสปี 2026 เผยให้เห็นความจริงอันโหดร้าย: เมื่ออุตสาหกรรมเติบโตเต็มที่จากนวัตกรรม มันก็จะอยู่ภายใต้ระเบียบทางการคลังและการเมือง

บุหรี่ไฟฟ้าไม่ได้ถูกมองว่าเป็น "ทางเลือกเพื่อสุขภาพของประชาชน" อีกต่อไป แต่กลับถูกมองว่าเป็นรูปแบบการสูบบุหรี่ที่ต้องเสียภาษี ควบคุม และกำกับดูแล สำหรับอุตสาหกรรมนี้ "สงครามทางการเงิน" จะนำไปสู่การปรับโครงสร้างครั้งใหญ่: แบรนด์อิสระและช่องทางออนไลน์จะถูกกำจัดออกไป บริษัทยักษ์ใหญ่ด้านยาสูบจะกลับมาครองตลาดอีกครั้งผ่านการปฏิบัติตามกฎระเบียบและทรัพยากร และแนวคิดเรื่อง "การลดอันตราย" จะค่อยๆ เปลี่ยนไปเป็น "ความสมดุลทางการเงิน" และ "ระเบียบทางสังคม"

การเปลี่ยนแปลงนี้อาจพลิกโฉมอุตสาหกรรมนิโคตินในยุโรป และอาจกำหนดความหมายใหม่ของ "การลดอันตราย" เมื่อนโยบายเลือกความเป็นระเบียบมากกว่าเสรีภาพ การลดอันตรายจะไม่ใช่เป้าหมายอีกต่อไป แต่เป็นเพียงกระบวนการเท่านั้น